during a programme in a school

speaking at vislandra book festival

ugadi vasantotsavam -port stadium march 2012

Minister Sri Ghanta Srinivasa Rao, MLAs, Collector sri luv agarval Sri Madugula Nagaphani sarma

పబ్లిక్ రొమాన్స్’.. పరులకు న్యూసెన్స్! - గరిమెళ్ల నాగేశ్వరరావు 08/11/2012 andhrabhoomi bhumika

తగరపువలస నుంచి విశాఖ నగరం వైపు దూసుకెళుతోంది ఓ ‘షేరింగ్ ఆటో’.. చేయి చూపి ఆపమన్నాను.. కీచుమనే శబ్దంతో ఆటో ఆగింది.. అప్పటికే అందులో ఇద్దరు ఇంజనీరింగ్ విద్యార్థులు.. ఒక ఆడ, ఒక మగ ఉండగా, మూడోవ్యక్తిగా నేను ఎక్కిన తర్వాత ఆటో బయలుదేరింది. లోపల కూర్చున్న ఆ ఇద్దరూ ఈ ప్రపంచంతో ఎలాంటి సంబంధం లేనట్లు సరసాల్లో మునిగిపోయారు. ‘జగతిన ఉన్నది మనమిద్దరమే అనుకుని హత్తుకుపోతుంటే’- అనే సినిమా పాటలా ఆ అమ్మాయి, అబ్బాయి మధ్య జోరుగా సాగుతోంది వ్యవహారం. పక్కనే కూర్చున్న నాకు చాలా అసౌకర్యంగా అనిపించింది. ఆటోడ్రైవర్ మాత్రం అప్పుడప్పుడు అద్దంలో వాళ్లిద్దరి చేష్టలను చూస్తున్నాడు. ఆటో వెళ్తుండగా మరో ఇద్దరు ఎక్కారు. వెనకాల సీట్లపై ఇంకో ఇద్దరు చేరారు. ఆటో ‘హౌస్‌ఫుల్’ అయినా ఆ యువజంటకు మాత్రం ఇవేమీ పట్టలేదు. కిక్కిరిసిన ఆటోలో వారి సరసం నాన్‌స్టాప్‌గానే సాగుతోంది. ఆటలో సాటి ప్రయాణికులు ఉన్నారని గానీ, ఎవరో ఒకరు తమను గమనిస్తుంటారని గానీ వాళ్లకు ఏ మాత్రం బెదురు లేదు. ఇది వయసు తప్పా? వారి పెంపకంలో లోపమా?
* * *
నగర శివారులో అదో ఎటిఎం సెంటర్. అర్జంటుగా డబ్బులు విత్‌డ్రా చేయాలని ఎటిఎం వద్ద మెట్లు ఎక్కబోతుండగా అక్కడి సెక్యూరిటీ గార్డు వచ్చి, ‘సార్.. ఇది అవుట్ ఆఫ్ సర్వీస్, ఇంకొంచెం ముందుకు వెళితే మరో ఎటిఎం ఉంది..’అని చావుకబురు చల్లగా చెప్పాడు. ‘సరే ఇక చేసేదేముంది’ అని వెనుదిరిగి వెళుతుండగా ఓ యువజంట ఎటిఎం నుంచి బయటకు వస్తూ నా కంటపడింది. వారు సెక్యూరిటీ గార్డు చేతిలో వందనోటు పెట్టి ‘్థ్యంక్స్’ చెప్పి వెళ్లిపోగా ఆశ్చర్యపోవడం నావంతయ్యింది.
ఈ మధ్య పత్రికల్లో, టీవీ చానళ్లలో ఇలాంటి వార్తలు వచ్చాక అవన్నీ నిజమేనని బోధపడింది. ఎటిఎం పనిచేయడం లేదని అబద్ధం చెప్పిన సెక్యూరిటీ గార్డును గట్టిగా నిలదీశాను. తాను చేసింది తప్పేనని, మరోసారి ఇలాంటి పాడుపని చేయనంటూ ఆ గార్డు కాళ్లావేళ్లా పడి ప్రాథేయపడ్డాడు.
ఎటిఎం సెంటర్లలో ఇలా కొందరు యువతీ యువకులు కావల్సినంతసేపు ఏకాంతంగా ఉంటూ సరసాలాడుకోవడం, తర్వాత ఎవరిదారిన వారు వెళ్లిపోవడం.. ఇదేం సంస్కృతి? ఇదెక్కడి సభ్యత? ఈ నాగరిక ప్రపంచంలో నైతిక విలువలకు స్థానం ఎక్కడ? విచక్షణ కోల్పోయి నేటి యువత ఎటు వైపు వెళుతోంది?
ఉదయం ఎనిమిది గంటల వేళ.. విశాఖ శివారులోని కంబాలకొండ పక్కన హైవేపై వెళుతుంటే.. స్కూల్ యూనిఫాంలో ఉన్న ఓ అమ్మాయి, అబ్బాయి భుజాలకు పుస్తకాల బ్యాగులు తగిలించుకుని కొండపైకి పోతున్న దృశ్యం కనిపించింది. పాఠశాలకు గైర్హాజరై, ఏకాంతం కోరుకుంటూ వారు ఎందుకు పోతున్నారో ఎవరికైనా ఇట్టే అర్థమవుతుంది. యవ్వనంలోకి ఇంకా అడుగుపెట్టని వీరు ఏకాంతం కోసం వెళ్లడం ఏమిటి? తమను చాలామంది చూస్తున్నారని తెలిసినా వీరు పట్టనట్లు వ్యవహరించడం చూస్తుంటే ఏమనాలి?
బీచ్ ఒడ్డున, పార్కుల్లో, సినిమా హాళ్లలో, షాపింగ్ మాల్స్‌లో, రెస్టారెంట్లలో ఎక్కడ పడితే అక్కడ ఇవే దృశ్యాలు. దీన్ని ప్రేమంటారా? స్నేహమంటారా? శృంగారమంటారా? ఎంజాయ్‌మెంట్ అంటారా? ఏ పేరు పెట్టుకున్నా నేడు ఇవి సర్వసాధారణమయ్యాయి. ఈ దృశ్యాలను చూసి, పిల్లాపాపలతో పార్కులకు రావడానికి సంసారులు సంశయిస్తున్నారు. ఇంట్లో పెద్దవాళ్లకు తెలియక పోవడం వల్లో, తెలిసినా పట్టించుకోనందునో ‘ప్రేమపక్షుల’ సరస సల్లాపాలు యథేచ్ఛగా సాగిపోతున్నాయి. మానసిక అపరిపక్వత, తెలిసీ తెలియని వయసులో కొందరు విద్యార్థులు ఇలా ఏకాంతం కోరుకుంటూ సరదాలతో కాలక్షేపం చేస్తున్నారు. వీటి కొనసాగింపు విషాదాంతమై, నేరాలతోనో, ఘోరాలతోనే ముగిస్తే కన్నవాళ్లకు కన్నీళ్లు తప్ప ఏం మిగులుతాయి?
సైబర్ కేఫ్‌ల్లో చాటుమాటుగా సాగే సరస శృంగార దృశ్యాలు రహస్య కెమెరాలకు చిక్కడం, ఆ తర్వాత అవి ‘ఇంటర్నెట్’లో వీర విహారం చేయడం నేడు జరుగుతున్న చరిత్రే. సెల్‌ఫోన్లలో అమ్మాయిల్ని అసభ్యకరంగా చిత్రీకరిస్తూ వారిని ‘బ్లాక్‌మెయిల్’ చేసే ఆకతాయి యువకుల గురించి తరచూ ఎన్నో కథనాలు వింటూనే ఉన్నాం. ఇలాంటి విషయాల్లో కొందరు అమ్మాయిలు సైతం పాల్గొనడం చూస్తుంటే ఒక్కోసారి విస్మయం కలుగుతుంది. ఓ కళాశాల హాస్టల్‌లో డిగ్రీ చదువుతున్న ఓ అమ్మాయి తన స్నేహితురాళ్లు స్నానం చేస్తుండగా సెల్‌ఫోన్‌లో రహస్యంగా చిత్రీకరించి, ఆ నగ్నదృశ్యాలను తన బోయ్‌ఫ్రెండ్‌కు కానుకగా ఇస్తూ పట్టుబడిన సంఘటనలు వంటివి వెలుగులోకి వస్తున్నాయి.
ఆకర్షణగా మొదలై ప్రేమ పేరుతో సాగే ఈ ‘రొమాన్స్’లో ఎక్కువగా బలైపోయేది అమ్మాయిలే. వంచన గ్రహించి వారు తిరగబడితే యాసిడ్ దాడులు, గొంతు కోయడాలు వంటివి మనం చూస్తూనే ఉన్నాం. యవ్వనంలో ఏం చేసినా యువతకు కరక్టుగానే ఉంటుంది. తప్పని చెబితే అంగీకరించేందుకు వారు మానసికంగా సిద్ధంగా ఉండరు. స్నేహం, ప్రేమ, కామం, అనుబంధం, అవసరం, అవకాశవాదం.. వీటి మధ్య ఉండే వైరుధ్యాలను యువత అర్థం చేసుకోవాలి. సరదాలు, సరసాలు, సభ్యత వంటి పదాలకు అర్థాలను తెలుసుకుని అందుకు తగ్గట్లుగా మెలగాలి. ఎవరినీ పట్టించుకోకపోవడం, తమకేమీ కాదన్న అహంకారం వంటి భావజాలాన్ని విడనాడాలి. వినోదానికి, విచ్చలవిడి తనానికి తేడా గ్రహించాలి. చదువుకన్నా, ఎంజాయ్‌మెంట్ కన్నా వ్యక్తిత్వం ప్రధానమని తెలుసుకుంటేనే వారి జీవితాలకు సార్థకత చేకూరుతుంది.

poem in kaumudi

‘అ’కారం.. అహంకారం --- కథ - గరిమెళ్ళ నాగేశ్వరరావు14/04/2012

పూర్వం కావ్యనాథుడు అనే కవి ఉండేవాడు. అతడి ప్రతిభను కొనియాడుతూ అనేకమంది పండితులు, రాజులు సత్కారాలు చేయడంతో క్రమేపీ అతడిలో అహంకారం పెరిగిపోయింది. తనంతవాడు మరెవ్వడూ లేడన్న భావంతో విర్రవీగుతూ, ఇతర పండితులను తూలనాడడం, వీలుదొరికినప్పుడల్లా వారిని అవమానించడం చేసేవాడు. కావ్యనాథుడితో సమానంగా ప్రతిభగలిగిన మరో పండితుడు విద్యానాథుడు. అతడు వినయశీలి. కావ్యనాథుడి అహంకారాన్ని గమనించిన విద్యానాథుడు సమయం దొరికినప్పుడు తగిన రీతిలో బుద్ధిచెప్పాలనుకున్నాడు.
ఒక రోజు కావ్యనాథుడి నూతన కావ్యం ఆవిష్కరణ రాజసభలో ఘనంగా జరుగుతోంది. ఆ కావ్యంలోని విశేషాలను, గుణగణాలను పండితులంతా పొగుడుతూంటే ఉబ్బి తబ్బిబ్బయ్యిన అతడు ‘‘మహారాజా... ఈ పండితులంతా గమనించలేదు గానీ ఈ కావ్యంలో ఆరంభంలోనే, నేనొక ప్రయోగం చేశాను. ఎవరైనా తమ కావ్యాన్ని ‘శ్రీ’కారంతో ప్రారంభించడం ఆనవాయితీ. కానీ నేను మాత్రం ఈ కావ్యాన్ని ‘‘అ’’కారంతో ఆరంభించాను. అకారం- మకారంతో కలిసినప్పుడు అమ్మగా మారి అంతులేని ప్రేమని అందిస్తుంది. అంతేకాదు, అకారం అమరత్వానికి ప్రతీక, ఈ కావ్యగానం అమృత పానంతో సమానమని నా భావన. ముందుముందు పండితులంతా... నా మార్గంలోనే నడుస్తారు’’-అన్నాడు.
సభ హర్షధ్వానాలతో మార్మోగిపోయింది. ఇదే సరైన సమయం అనుకున్న విద్యానాథుడు ‘‘మహారాజా... మీరు మన్నిస్తే నాకు చిన్న అభ్యంతరం ఉంది’’ అన్నాడు వినమ్రంగా లేచి నిలుచొని.
‘‘నా కాలి గోటికి సరిపోని పండితుడివి... నీకు అభ్యంతరమా...?’’ అన్నాడు గర్వంతో విర్రవీగుతూ కావ్యనాథుడు.
‘‘నా సందేహాలను తొలగించడంవలన మీ ప్రతిష్ట మరింత పెరగవచ్చు కదా?’’ అంటూ బదులిచ్చాడు విద్యానాథుడు.
‘‘ఇంతకీ మీ అభ్యంతరమేంటో చెప్పండి’’ అన్నాడు మహారాజు మధ్యలో కలుగజేసుకొని.
‘‘మహారాజా.. అకారం- అమ్మ తనానికీ, అమరత్వానికీ ప్రతీక అనడం బాగానే ఉంది.. కానీ అకారానికో విలక్షణమైన గుణం ఉన్నది అది కొన్ని కొన్ని మంచి గుణాలని చెడ్డగా మార్చేస్తుంది. సత్యం, ధర్మం, న్యాయం, క్రమం, నీతి వంటి సుగుణాలన్నీ అకారంతో కూడగానే అసత్యం, అధర్మం, అన్యాయం వంటి దుర్గుణాలుగా మారిపోతాయి. అలాగనే ఇంత మంచి కావ్యాన్ని, సకల శుభాలనీ చేకూర్చే శ్రీకారంతో కాకుండా అకారంతో ఆరంభించడం అహంభావంగా అనిపిస్తుంది. అకారం అజ్ఞానానికీ, అంధకారానికీ, అసురత్వానికీ కూడా ప్రతీక అన్న సంగతి పండితులవారు మరచిపోయినట్టున్నారు. ఎంత ప్రతిభగల పండితుడైనా విజ్ఞత, వినయం లోపించినపుడు నాగమణిని తలలో ధరించిన పాముతో సమానమని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి కదా’’ అన్నాడు విద్యానాథుడు. సభలోని వారందరూ ఈ వాదనకు ఆమోదం తెలుపుతున్నట్లు పెద్దపెట్టున కరతాళ ధ్వనులు చేశారు.
తన తప్పు తెలుసుకున్న కావ్యనాథుడు పశ్చాత్తాపంతో విద్యానాథుడికి పాదాభివందనం చేస్తూ ‘‘నేటినుంచి నా అహంకారాన్నీ, కావ్యంలోని అకారాన్నీ మార్చుకొంటున్నాను’’ అన్నాడు. తర్వాత తన స్వభావాన్ని కూడా మార్చుకున్నాడు.

x ray award winning poem

isitralu - mini poems

ఇసిత్రాలు

కాలినడకన పోయినోడు
కాశీకి చేరాడట
ఎలగోలాగ...

రైలు ఎక్కినవాడు
రానే లేదట
కాలి మసయ్యాడు
దిగేలోగా!!

ఇసిత్రాలు

పాము కరిచినవాడు
బతికేశాడట..
సమయానికి ఏంటీ వీనం ఎక్కిస్తే!

దోమ కాటుకే
మరణించాడట
డెంగ్యూ తో మంచం ఎక్కేస్తే!!

నాగుపాము కంటే నాలుగు దోమలే ప్రమాదం
నవ నాగరిక ప్రపంచంలో

కోడికూత

కొక్కొరొకో...!

తెల్లారితే

క్విడ్..ప్రోకో..!!

వీడిచ్చిన

బెయిలు తోటే వాడెవడో

బయటకి..!

అందరికీ బెయిలు ఇచ్చిన

వీడు మాత్రం లోపలికి ..!!

రూపాయిలో.. పాపం దాగుంది

ఇసిత్రాలు

బోరుబావిలో పడ్డ పిల్లాడు

బ్రతికేసాడు..ఆక్సిజన్ అందిస్తే..!

హాస్పిటల్ లో పుట్టిన శిసువు మాత్రం

హరీ అందట.. ఆక్సిజన్ సిలిండర్ అయిపోయందని!!

kavitotsavam....pustakavishkarana

pass port

At Ramdev plaza, New Delhi

This is taken on 4-9-2009 at Ramdev plaza..New Delhi, in connection with thbe celebrations of receiving a  president award to the teachers

my haiku

participating in a kavisammelanam organized by NBT

presenting my book to sri Bhujanga Rao garu, Director, NSTL

థర్మల్ కన్నీళ్లు..

థర్మల్ కన్నీళ్లు.. గరిమెళ్ళ నాగేశ్వర రావు ,  Jun 01, 2011

[హంసిని ఉగాది ఉత్తమ రచనల పోటీలో రెండవ బహుమతి పొందిన కవిత] పొయ్యిలో రగలాల్సిన. అగ్గి.. పొట్టలో రాజుకుంది. గుండెల్లో రాకాశి బొగ్గు భగ్గుమన్నప్పుడు.. కలలు కాలిన బూడిద కళ్ళ ముందు రాలింది. బతుకు చింతయిన చెట్టు మీద రాబందు వచ్చి వాలింది. నీళ్ళలో చేప పిల్ల.. గట్టుమీద పడి గిలగిలా కొట్టుకుంది. చెట్టుకొమ్మకి పిట్ట గుట్టుగా ఉరేసుకుంది. ఊరు మొత్తం బావురు మంటోన్నప్పుడు బావి గుండె బరువెక్కింది. వెన్నెల వేడెక్కనుందని తెలిసి నులకమంచం వెక్కివెక్కి ఏడ్చింది. పాడయిపోయే పంటపొలాన్ని చూసి గుండె ఆగిన ముసల్ది.. పాడెక్కి పోయింది. పిల్లల తల్లిని గొడ్రాలని పిలిచినట్టు పచ్చని నేలని పోరంబోకన్నందుకు.. పంటచేను విలవిలలాడింది. అక్షయపాత్రను లాగేసుకు బిచ్చం వేస్తామన్నందుకు రైతుచేతి బడితె.. ఆయుధమయ్యింది. నాలుగేళ్ల పిల్లది... ఝాన్సీరాణవుతుంది మూలనున్న ముసలిది రుద్రమదేవవుతుంది. పంచె బిగించి కదిలిన ప్రతిఒకడూ.. ఒక్కొక్క 'వట్టితాండ్ర' పాపారాయుడే ఎరుపెక్కిన కళ్ళు భాష్పవాయు గోళాలు ఒళ్ళంతా రబ్బర్ బుల్లెట్ల తూట్లు.. చెవుల్లో కవాతు చేస్తోన్న ఖాకీ బూట్లు. నేల మాదన్నందుకే శత్రువులయ్యారు వాళ్ళు సమాధుల మీద అభివృద్ధి పునాదులోద్దనందుకే యుద్ధం ప్రకటించారు వీళ్ళు.. నల్లతనం తప్ప నల్లధనం లేని పేదోళ్ళు, పచ్చదనం తప్ప పచ్చనోట్లు లేనోళ్ళు.. సంక్షేమం మరచిపోయి సంక్షోభం సృష్టిస్తూ.. బ్రతుకుల్లో రాలుతోంది.. బూడిద. ధర్మం కోసం పోరులో కారుతోన్నవన్నీ థర్మల్ కన్నీళ్లు... కాలిపోయిన గుడెసోకటి నిలువునా కూలినట్టే.. రబ్బరు బుల్లెట్ రాకాసికొర తగిలి తెగిన తాళిబోట్టోక్కటి నేలకు రాలినట్టే.. వాడి జీవన ఉద్యానవనాన్ని విద్యుత్ దహనవాటికలో తగలెట్టకు. పచ్చని ప్లాంట్లన్ని పీకేసి వెచ్చని ప్లాంటొకటి కట్టేసి పల్లెని వల్లకాడు చేయకు. రూపాయి కోసం ప్రకృతి రూపాన్ని తగలెట్టి ఊరి ఊపిరి తిత్తులలో పొగబెట్టకు పేదరికం మీద దాడి చేసిన పెద్దరికమేదీ.. పదికాలాల పాటు నిలబడిన దాఖలా లేదు.. నిజం!                                            ***   గరిమెళ్ళ నాగేశ్వర రావు గారి పరిచయం (వారి మాటల్లోనే): ఉపాధ్యాయునిగా పనిచేస్తూ కొమ్మాడి, విశాకపట్నం లో నివసిస్తున్నాను. నేను ఇప్పటివరకు రాసిన సుమారు రెండువందల యాభై కవితలు, నలబై కథానికలు, ముప్పై వ్యాసాలు వివిధ పత్రికలలో ప్రచురించబడ్డాయి. ఇప్పటివరకు రచయితగా 49 అవార్డ్స్, ఉపాధ్యాయునిగా ఏడు నేషనల్ అవార్డ్స్ అందుకున్నాను. 2009 లో ఉత్తమ ఉపాధ్యాయునిగా ప్రెసిడెంట్ అవార్డు పొందాను. 2008 లో నా తెలుగు కవితా సంపుటి "ప్రపంచాక్షరి" వెలువడింది. బహుమతి ఇచ్చి ప్రోత్సహించినందుకు హంసినికి కృతజ్ఞతలు.

వై దిస్ కొలవరి కొలవరి డీ! గరిమెళ్ళ నాగేశ్వర రావు , Sep 01, 2012

మామా..దా..పాట పాడదాం!
సూప్ సాంగేదీ వద్దు
ఫ్లాప్ సాంగులూ వద్దు.
జీవితాన్ని నగ్నంగా నిలబెట్టి
నిలువునా.. నిజాల నిప్పులతో కడిగే
నిఖార్సయిన పాటొకటి పాడదాం దా!
కొలవెరి..కొలవెరి డీ!!

గుండెల మీదుగా కాలపు కసాయితనం
నియంతలా నిర్ధయగా నడిచి వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు
గుండెలోపల చెలరేగుతోన్న వరుస విస్ఫోటనాల
విలయపు సవ్వడి లయగా ఒకపాట పాడదాం
కొలవెరి..కొలవెరి డీ!!

ఎరుపెక్కిన కళ్ళలో నిత్యం ఉబికే ఒక ఉద్రేకం
విద్యుత్ స్తంభాలమీద లాగి బిగించి కట్టిన తీగల్లా
సాగి.. నిక్వణిస్తోన్న నరనరాలలో వినిపించే తీవ్ర శృతిలో
కాస్సేపైనా కసితో ఊగిపోతూ రేగిపోదాం రా.. మామా!
కొలవెరి..కొలవెరి డీ!!

కొలవెరి అంటే చంపేంత కసి అయితే
నాకిప్పుడు ఎక్కడ చూసినా కొలవెరే
వేవేల వెర్రిగొంతులతో విలపిస్తూ వినిపిస్తోంది
అదొక అంతర్జాతీయ గీతమై
ఆర్తుల విజయనాదమై ప్రతిధ్వనిస్తోంది అనిపిస్తోంది
కొలవెరి..కొలవెరి డీ!!

ఈజిప్టు వీధుల్లో నినదించిన మౌనానికి
అచ్చమైన అనువాదం అది.
హిట్లర్ పతనంలో.. నాజీల గోరీల్లో
అన్నా హజారే అడుగుల్లో
అదిగదిగో కొలవరి కలవరిస్తోన్న సవ్వడి!

పండుతోందనుకున్న వరి నిలువునా ఎండుతోన్నప్పుడు
బతికుండగానే తల్లికి తలకొరివి పెడుతోన్న తనయుడిలా
తల్లడిల్లుతోన్న రైతు కళ్ళల్లో ఉరికే కొడవలి కొలవరి.

రూపాయి నోటులా దేహం నలిగి పొతోన్నప్పుడు
అర్ధ రాత్రి అర్ధ నిమీలిత నేత్రాలలో
తొంగి చూస్తోన్న ఎర్రటి జీరలో కనిపించే రవికిరణం కొలవరి

రాత పరీక్షలేవీ తలరాతను మార్చ లేకపోతోన్నప్పుడు
అవినీతిని అధిగమించలేని అసహాయత
బోధించే భగవద్గీత అందించే ఆఖరి అస్త్రం కొలవరి

మెలమెల్లగా పల్లెని వాణిజ్యం వాటేసుకొంటోన్నప్పుడు
వలస పోలేని బ్రతుకు తెరువు ఎదురు తిరిగి
ఊరి పొలిమేరల్లో ఉరుమురిమి వేస్తోన్న ఆకలిదరువు కొలవెరి

గాంధీ గారి వీధిలో బ్రాందీ గ్లాసులో కన్నీరు కలిపి
లాగిస్తోన్న పెగ్గుమీద పెగ్గు సిగ్గునొదిలేసినప్పుడు
అగ్గిమీద గుగ్గిలమయ్యే ఇల్లాలి మనసులో
కసిగా కవాతు చేసే గీతం.. కొలవరి డీ!

పప్పాప పాయ్..పప్పాప పాయ్...పప్పాప పాయ్
అనాధ శిశువుల ఆకలి కడుపుల ఆక్రందనలో
వేధించే వేదన చేసే రిథం ఇది

అశాంతి రేపిన అలల అలజడి జడిలో..
పెల్లుబికే శోకం ఒక సునామీ
విశ్వమానవ గళాల్లో గరళాన్ని తీసి
అమృతాన్నినింపే పాటొక్కటి పాడదాం!

మామా చేంజ్ ది లిరిక్స్....
ప్రెమ.. కరుణ ..శాంతి.. సహనం
కసా బిసా.. కలగలిపి..
ఊపునిచ్చేపాట..నిద్ర లేపే పాట
పాడదాం కొలవరితో కొట్టేందుకు ఢీ!
మరి లేటెందుకు గెట్ రెడీ!!　　

gitam

aarogadhi -poem published in sahitee andhrabhoomi

ఆరోగదిని తెరవొద్దు
దేశానికి.. అరిష్టం.
ఆరోపణలు చెయ్యొద్దు
ఆరోగ్యానికి.. నష్టం.
దరిద్రమొక దావానలం..
దాన్నలా.. తగలడనీ.
ధనమంతా దైవాధీనం
అదలా.. దాగుండనీ.
గనులు తవ్వితే ఏముంటుంది?
ఘనుల గదులు తవ్విచూడు
నవ్వుతూంటుంది.. ధనలక్ష్మి.
లాకర్లో ఇరుక్కుంటె లోకం
ఇంకెలా తీరుతుంది శోకం
పార్టీలను నడిపించే ‘‘పార్టీ’’ఏదో
దాచేసిందట..
చూపుడు వేలి చుక్క సూట్‌కేస్‌లో.
మందుపాతర లోపలి శక్తీ ‘మందే’నట.
సారా కాంట్రాక్టర్ స్పాన్సరింగ్‌లో
సాగుతుంది.. స్వామీజీ ప్రవచనం.
చర్లపల్లి జైలులో సాగుతూంటే అసెంబ్లీ
తీహార్‌లో పాసవుతుందేమో.. తీర్మానం.
లోకపాలకుల లోపలి గుండెల్లో
అదిగదిగో ఊగుతోంది కీలక లోలకం
న్యాయదేవతకి నేత్రదానం..
చేసొద్దాం.. పద.
అన్నాహజారే.. ఆపకు సత్యాగ్రహం
నల్లకోటు మీద తెల్లటోపీ వాలకముందే.
ఆకతాయెవడో.. ఆరోగది తెరిచేస్తాడట
అపరిష్టం.. ఆగుతుందా.. సాగుతుందా..
స్విస్ బ్యాంకు ముందు చిలక జాతకంలో..
అడగండీ ప్రశ్న- అర్జంటుగా.

 

eenadu dinapatrikalo 29-8-2012

okanoka ugadi nadu

poem

United we stand………..!

                                                                                                                               

                                                                            :G.V.S.Nageswara Rao

                                                                                                  

Over whelmed with pride

The sea unfolds its tides

Who makes it mighty?

None but the rivers in unity.

The beautiful garland

adorned with pretty flowers

Who sacrificed its life off hand?

None but the pierced petal hearts.

Colours of spectrum

reflect the hues of rainbow

But spinning like a top

emerge as white and one

Let patriotism ware one garb.

let the clothes of caste be humanity

Let the seams of unity hold

the country together.

Trample the differences…

Let millions of voices sings rejoice

The festivity of freedom!!

హార్ధిక మాంద్యం-గరిమెళ్ళ నాగేశ్వరరావు

హార్ధిక మాంద్యం-గరిమెళ్ళ నాగేశ్వరరావు

02 August 2012
15:13

కందిపప్పుకీ…పందికొక్కుకీ మధ్యన
జీవితం ఒక ప్రణాళిక.
ఆత్మహత్యకీ…అతివ హత్యకి మధ్యన
బ్రతకడం ఇక ప్రహేళిక.
నమ్మకానికీ…అమ్మకానికీ మధ్యన
సమాజం నిత్య పరీక్ష నాళిక.

కాలం కూలిపోతున్న కలల వంతెన
లోకం కాలిపోతున్న విలువల చితన.
ఇటు చూస్తే క్షామం…అటు చూస్తే కామం.
సంక్షోభమంలో మన సంక్షేమం.
మనస్సులో ప్రియురాలు
మంచంమీద ఇల్లాలు
కాపురం ఒక కాప్రమైజ్.
కొడుకు ఒక మార్కుల యంత్రం
కూతురి పుట్టుక మీద యుద్ధ తంత్రం.
వృద్ధుల చుట్టూ ముసిరే నిర్దయ...
ముఖాలు దాచుకు సుఖాలు వెదికే మనుష్యులు
దగాపడిన వైద్యం…కుదేలైన సేద్యం..
మత్తెక్కి ఊగేదొక్కటే…మద్యం
బీటీ వంకాయలా భయపెడుతోంది
కదూ…భవితవ్యం?!
***
కృష్ణుడు అలసిపోతున్నా…దుశ్శాశనుడు
ద్రౌపది చీరను లాగుతూనే ఉన్నాడు ఇప్పటికీ..
చీరను క్రింద పడేసి గీతోపదేశమ్ చేయాలి కృష్ణుడా!
అర్జునుడికిచ్చినట్లే..
ఆమెకో ఆయుధాన్నివ్వాలి అర్జంటుగా.

రాజభవనాలలో తిరిగే కీచకులు
మీడియా వేషంలో భీముడు...
హస్తినాపురం హడలిపోయింది కదా?

కంసుడూ..ఇంకా ధ్వంసం కాలేదు
ఆస్తికోసం పసిపిల్లలను మసి చేస్తున్నాడట.

పూతన వేషాన్ని మార్చి
బోరుబావుల్లో దూరుతోన్నట్టుంది
గోపాలురకి ఊపిరాగక ముందే
అప్రమత్తత బాణంతో…దానిని హరించు.

రూపాయి చుట్టూ తిరిగి అరిగిన మనిషి
పాపాల గుట్టలా పెరిగే వికృత రూపాన్ని చూస్తే
ఎవడి ముఖం మీద వాడే ఏసిడ్ చల్లుకున్నట్టుంది
ఎవడి సమాధికి వాడే ఇటుకలు పేర్చుతున్నట్టుంది.

గుప్పెడంత గుండె ఇప్పుడు…
హార్ధిక మాంద్యపు ఉప్పెనలో చిక్కుకుంది.
మానవత్వపు మందేయకపోతే...
ముప్పు తప్పనట్టే…ఉంది!!

(నవ్య మార్చి 31, 2010 సంచిక నుంచి)

 ·  · 17 గంటల క్రితం · 

kavita

మదిలోంచి నదిలోకి...!
-గరిమెళ్ల నాగేశ్వరరావు
మారాము చేసే చంటి పిల్లాడి లాంటి చందమామని
ఒడిలో వేసుకు ఓదార్చుతున్నట్టు... రాత్రంతా...
గలగలల పాట పాడుతూనే ఉంది నది.
చెట్టుకొమ్మలు పట్టుకు ఉయ్యాలలూగుతూ
నది చుట్టూ తిరిగి కేరింతలు కొడుతోంది కొండగాలి
నది పాట... పడవ తెరచాపకి నాట్యం నేర్పినట్టుంది.
వలల జాడలేని అలల మధ్యన...
కొండల దొంగ జపాల విరామంలో... చేపపిల్లొక్కటి...
స్వాతంత్య్రాన్ని ప్రకటించుకు స్వేచ్ఛగా ఈదుతోంది.
కాళరాత్రిని తారురోడ్డుకి అతికించేసి... వెనె్నల
తనివితీరా.. నదిలో స్నానం చేస్తుంది.
పాల కోసం తల్లి దేహాన్ని తడిమే పసిపిల్లల్లా...
పంట కాలువలు నది చుట్టూ చేతులు జాచుతున్నాయ్
నదిని గాయపరచాలనుకొన్న మురికి కాలువ ఒకటి
ఆత్మశుద్ధి చేసుకు పవిత్రమై పరవళ్లు తొక్కింది.
తనకంటిన నెత్తుటిని కడుగుతోన్నపుడు...
కత్తి కార్చిన కన్నీటి బొట్టు నది గుండెలని తాకింది.
కన్నతల్లి కని పారేసిన పసికందుని కాపాడలేకనో...
అప్పుల బాధతో చప్పున దూకేసిన
సంసారిని బ్రతికించలేకనో
నది మధ్యమధ్యలో వెక్కివెక్కి ఏడుస్తోంది.
కర్మాగారాల విష రసాయనాల కలుషిత కలయికలో...
గొంతునిండా గరళాన్ని నింపుకు ప్రవహిస్తోన్న
పరమేశ్వరుడది.
నదంటే ప్రవహించే జీవకళ...
ఉరకలేసే చైతన్యం...
నదితో కలిసి నాలుగడుగులేస్తే చాలు..
గుండెకి తడి తగులుతుంది.
నదిలో మునికి నేను పునీతుడి నయ్యానో లేదోగానీ...
నాలోకి దూకి నది కవిత్వమయ్యింది
నదిలోంచి తొంగి చూడాలనుకొనే
నిరాశల ఎడారి ముఖాన్ని
దూరంగా తరిమికొట్టి... నదికి నా మదిని జత చేస్తాను.
నదికి సమాంతరంగా అక్షర ప్రవాహమై... సాగిపోతాను
ఆఖరి నీటిచుక్క ఆవిరయ్యేవరకూ..

sakshi writes

a

ammaki oka aksharabhishekam

అక్షరాలతో ‘అమ్మ’ను ఆవిష్కరించగలమా?!

• - గరిమెళ్ళ నాగేశ్వరరావు, 9491804709
 
• 27/05/2012

TAGS:

అమ్మ.. సృష్టిలో ఒక మధురభావన. ఆప్యాయత నిండిన అనుభూతి. అమ్మలో ఏదో తెలీని ఆరాధన ఉంది. అభిమానం ఉంది. ఆర్ద్రత ఉంది. సృష్టిలోనే కాదు, కవిత్వంలోనూ అమ్మది అపురూప స్థానమే. పద్యం... గద్యం... పాట... గేయం ఏదైనా... అమ్మ గురించి రాస్తే అది సూటిగా హృదయాన్ని తాకుతుంది. దేవుడు తాను అన్ని చోట్లా ఉండలేక అమ్మని సృష్టించాడు అంటారు. తెలుగు కవిత్వంలో అనేకమంది కవులు అమ్మకి తమతమ అంతరంగాలలో అంకురించిన భావాలను అక్షరాలుగా మార్చి ప్రేమతో, ఆర్తితో... ఉద్వేగంతో, భక్తితో, గౌరవంతో కవిత్వాభిషేకం చేశారు. పాల్కురికి సోమన, పరమేశ్వరుడి కష్టాలకి కారణం- అతడికి తల్లి లేకపోవడమే అంటూ చెప్పిన పద్యం ‘‘తల్లి కల్గిన నేల తపసిగా నిచ్చు/ తల్లి కల్గిన నేల తల జడల్గట్టు/ తల్లియున్న విషంబు ద్రావనేలిచ్చు/ తల్లి పుచ్చునెసుతువల్ల కాటకిని/ తల్లి అవసరాన్ని లోకానికి చాటుతుంది. గుఱ్ఱం జాషువా- కన్నతల్లి ఖండికలో ‘‘నేనున్ తమ్ముడున్ గలసి నీవు పరున్న సమాధి పెట్టియున్ బూని భుజాల దాల్చితిమి/నీ మానస మోర్చునా జనని మాకు నొకించుక భారమైన/నంభోనిధులెన్ని పెల్లెగసి మ్రోసినవో మముగన్న గడ్పునన్’’ అంటూ తల్లి మనసు తీరుని ఆవిష్కరించడం కంట తడిపెట్టిస్తుంది. శ్రీశ్రీ ‘‘బాటసారి’’లో ‘‘పల్లెటూళ్ళో తల్లికేదో పాడుకలలో పేగు కదిలింది’’ అంటూ కన్న కడుపు తీపిని వర్ణిస్తే... తిలక్ ‘‘అమ్మా నానె్నక్కడికి వెళ్ళాడు’’ అంటూ యుద్ధంలో తండ్రిని కోల్పోయిన కొడుకు చేత అడిగించి... ఆ సమయంలో తల్లి అనుభూతులను అక్షరాలా... మన తలపుల్లో బలంగా నాటడం... అద్భుతమే. ‘‘అమ్మ ఒకవైపు, దేవతలంతా ఒకవైపు..’’ సరితూచమంటే సినారె కలం... అమ్మ వేపే ఒరిగి నమస్సులంటుందట.
‘‘ఎవరు రాయగలరూ... అమ్మ అనుమాటకన్న కమ్మని కావ్యం’’ అని సిరివెనె్నల రాగానికి అనురాగాన్ని జతచేసి అమ్మకి అంకితమిస్తే... ‘‘అమ్మా ననునకన్నందుకు/ విప్లవాభినందనాలు/ పక్షుల రాగాలనడుమ/గరిక పూలపాన్పుమీద/ అమ్మా... విప్లవాభినందనాలు/ అంటూ శివసాగర్ పిడికిలి బిగించి, ఉరికొయ్యని ధిక్కరించే సాహసాన్ని తన చనుబాలతో కలిపి తాగించిన అమ్మకి లాల్‌సలాం పలకడం మనం మరిచిపోలేనిది.
శివారెడ్డి యుగయుగాలుగా పవిత్ర దాసిగా మారిపోయిన అమ్మకి, తన మొత్తం శరీరాన్ని రెండు చేతులుగా మార్చి నమస్కరిస్తూ తనని శవంగా కననందుకు/నదిగా కనినందుకు/ కని జనం మధ్యన పారేసినందుకు అనంత కోటి నమస్కారాల నందించడం అపురూపమే. ‘‘సమస్త ప్రపంచాన్నీ నీ అరచేతుల్లోకి తీసుకు/చాచి ఒక్క లెంపకాయ కొట్టు తల్లీ/ అంటూ చేసిన విన్నపం ప్రేమనిండిన కోపమే. నీరెండవేళ కన్నుమూసిన అమ్మని తగలేసి వచ్చి/ పొద్దుగ్రుంకకుండానే రెండో పెళ్ళికి నాన్న లగ్నం పెట్టినప్పుడు రాత్రికి రాత్రే నాన్న కొడుకుగా మరణించి తెల్లారేసరికి అమ్మ కొడుకుగా అవతరించగల తల్లి ప్రేమ- సతీష్‌చందర్ స్వంతం. అమ్మ గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా... అలా... అలా... అలల మీద నడుచుకొంటూ సముద్రం మీదికి వెళ్ళి వెళ్ళి, అక్కడో కన్నీటి సముద్రమై తనని తాను ద్రవీభవించుకోవడం శిఖామణి నేర్చుకున్న విద్య. నడుస్తున్న వంటిల్లులా కన్పించే అమ్మ, చేతులు గరిటెగానో, పెనంగానో మారిపోయి... మండుతోన్న పొయ్యిలా అనిపించినపుడు కదిలిన హృదయంతో ‘‘వంటింటి సామ్రాజ్యానికి మా అమ్మే రాణి/అయినా చివరికి వంటింటి గినె్నలన్నింటిపైనా నాన్న పేరే అంటూ వంటింట్లో బందీ అయిన పులిలా అశాంతిగా తిరిగే అమ్మ బుగ్గలమీద కన్నీటిని తుడిచే ప్రయత్నం అభినందనీయం.
కలత చెందిన కన్నతల్లిని కలంతో లాలిస్తూ వరవరరావు ‘‘అమ్మా నన్నీ మెత్తటి ఊపిరాడని ఉయ్యాలలా ఉన్న ఒడిలోంచి నేలమీద దించు/నీళ్ళల్లో ఒదులు/ నిప్పుల్లో విసురు అని చెబుతూ అమ్మని లాలిపాటగానే తప్ప, జాలిపాటగానో, జోలపాటగానో వినకూడదనడం... ఆలోచింపచేస్తుంది.
యాకూబ్- తన అక్షరయాత్రకి ఆలంబనగా నిల్చిన అమ్మ ప్రేమని మర్లేసుకొంటూ ‘‘అందరి అమ్మల్లాగే, తన తల్లి కూడా పురిటినొప్పులు పడుతూ తనని కన్నా ‘‘కుడిచేతి మీద ముద్దుపెట్టుకొని/లాలనగా నిమిరిందేమో/ బహుశా అందుకే ఈ కవిత్వం అంటూ కన్నతల్లికి కృతజ్ఞతలు చెప్పడం మనసుల్ని కదిలిస్తుంది. తాను పాలుతాగిన రొమ్ముల మీద పాములు కాటేసిన గాట్లను చూసి కదిలిపోయిన ఆశారాజు మృత్యువుని తన కొప్పులో ముడుచుకు నడిచిన అమ్మకి కన్నీళ్ళతో నమస్కరిస్తూ ‘‘అమ్మ నన్ను ఆడిస్తూ... ఆడిస్తూ అలసిపోయి/ నా బాల్యం దగ్గరే నిదురపోయింది’’ అనడం పది కాలాలపాటు గుర్తుండిపోయే అభివ్యక్తి. ‘‘పుట్టిన రోజు రాత్రి, ప్రేమగా ఆహ్వానించిన సహచరి మెత్తని గుండెల మధ్య సజలనేత్రాలతో ముఖం దాచుకొని ‘‘ఈ ఒక్కరోజైనా అమ్మదగ్గర బజ్జుంటే ఎంత బాగుండేదో’’ అనుకొనేంత ప్రేమ ఎండ్లూరి సుధాకర్ కవితలో కనిపిస్తుంది. పంచుకోవడం అన్న ఒక్క మాటతో/పంచలోహ పాత్రల వరుసలో చేరిపోయిన ఐదు ముక్కల అమ్మని ఆర్తిగా చూస్తూ ‘‘చెట్టు పేగు తెంచుకున్నాక/కొమ్మ కొమ్మెలా అవుతుంది/అది ఒట్టి కొయ్యగానీ, అంటూ అడుగంటిపోతోన్న మానవ బంధాలని మందలించగల నైపుణ్యం పాటిబండ్ల రజని వ్యక్తీకరణలో చూడొచ్చు. ఊరందరికీ అయ్య బానిసైతే/ అయ్యక్కూడా బానిసైన అమ్మ/ బానిసకు బానిసగా మారి మాసిపోయిన వరద గుడిలా మారినప్పుడు నెత్తురు కక్కుకొంటోన్న పెన్నుతో... ఆకాశాన్ని చించి అమ్మ ఒంటినిండా కప్పాలన్న ఆవేశం కోయి కోటేశ్వరరావు కవిత్వంలో ధ్వనిస్తుంది. అమ్మ రాసిన ఉత్తరం చదువుతున్నప్పుడు రాంభట్లకు అమ్మ తులసి కోట చుట్టూ తిరుగుతోన్న అడుగుల సవ్వడి విన్పిస్తే... మద్దూరికి వాక్యాల మధ్యన వౌనం అర్థమయ్యి దళితవాడల మీద దౌర్జన్యాలు గుర్తుకొస్తాయ. అడిగోపులకి అమ్మ ప్రాణయంత్రంలా కన్పిస్తే... అల్లం నారాయణకి వంటింటి గడపమీద శిలువబడ్డ అమ్మ కనిపిస్తుంది. కె.వి.కిషోర్ కుమార్‌కి అమ్మ ఇంటి గుమ్మానికి వేలాడే ఇంద్రచాపం అనిపిస్తే... కొండేపూడి నిర్మలకి వలని ప్రేమించే పిట్టలా కనిపిస్తుంది. జంతు స్వభావం అంతం కానిదే/ఆకాశంలో అమ్మ ప్రభావించదు అంటూ ఒమ్మి రమేష్‌బాబు విశ్వసిస్తే... ‘‘భ్రష్టుడా.../ అమ్మ రుణం తీరదు/ అమ్మకి అమ్మవై పుడితే తప్ప అంటూ ఎన్.గోపీ తీర్పు చెప్పడం వైవిధ్య భరితంగా అనిపిస్తుంది.
ఎందరో కవులు అమ్మ మీద తమ ప్రేమనీ, అనురాగాన్నీ, జ్ఞాపకాలనీ, ఆవేదనలనీ ఆవిష్కరించిన తీరు అద్వితీయం. కొంతమందికి అమ్మతో పంచుకున్న మధురజ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చి ఆమె బుగ్గను నిమురుతోన్నట్టు కాగితాన్ని కలంతో నిమురుతూ కవిత్వం రాస్తే... మరికొంతమంది అమ్మ గాయాలనీ, బాధలనీ, కష్టాలనీ, గుర్తుతెచ్చుకుని కలాన్ని కన్నీటితో నింపి అక్షరాభిషేకం చేశారు.
అమ్మ త్యాగాల ప్రతీకగా, గాయాల గేయంగా, వైధవ్యాన్నీ, వివక్షనీ, ఆంక్షలనీ అధిగమిస్తూ లోకం గుండెల్లో శ్లోకంలా కదులుతోంది. ఆకాశాన్ని మొత్తం కెమెరాలో ఎలా బంధించలేమో ‘అమ్మ’ని పూర్తిగా అక్షరాలలో ఆవిష్కరించడం సాధ్యం కాదు. సృష్టి ఉన్నంతవరకూ ఆగని లాలిపాటలా అమ్మ సాగిపోతూంటుంది.

ugadi kavismmelanam lo smruthulu

bio data

aaaavaaaahana

garimella speaking in a meeting

andhrabhoomi..adivaram...11-3-12 kavita lo

వీడ్కోలు




-గరిమెళ్ల నాగేశ్వరరావు



సముద్రాన్ని గుండెల్లోకి

ఒంపుకున్నాను

పెదాలు ప్రమాద సూచికలు

ఎగరేస్తుంటే..

కెరటాలు కళ్లల్లోకొచ్చి

విరుచుకు పడ్డాయ్!

రెప్పల వెనుక సూర్యాస్తమయం

లోపలంతా చీకటి.

గుండె గదికి అడ్డంగా...

బోర్లించబడ్డ పర్వతం

కుంభవృష్టి.. కురిసింది ఎంతసేపో?

దిగులు.. వాగులై పారినట్టుంది.

అంత వానలోనూ..

ఒక అగ్నిపర్వతం బ్రద్దలయ్యింది

బుగ్గల మీద ‘లావా’ చారిక.

దుఃఖం ముట్టడిలో చేతులెత్తేసిన

ఒంటరి ద్వీపాన్ని.

చీకటితో పోరాడుతూ నన్ను నేను

దహించుకున్న దీపాన్ని.

అల్లకల్లోలమైన అంతరంగంలో

చెలరేగిన దావానలం.

దగ్ధమైన చీకట్లో..

వెలిగిన జ్ఞానజ్యోతి

పండుగ ముందు ఇల్లలికినట్టు

మదిలో ఏదో పవిత్ర భావన.

జీవితం గడ్డిపోచంత తేలికా?

కాలం.. ఏడు రంగుల హరివిల్లు

పెదాల మీద చిరునవ్వుల తోరణాలు

దూరంగా వెళ్లిపోతోన్న దుఃఖానికి

వౌనం.. పాడుతోన్న వీడ్కోలు..

దుఃఖం.. ఇప్పుడు ఆత్మబంధువు

ధైర్యానికి.. జన్మనిచ్చిన అమ్మ.

*

Road safety- use helmet- garimella

Garimella Nageswararao

SONG ON GIRL CHILD

NCERT AWARD MEETING

srujana visakha- kadhalapoteelo second place

matti darilo marosari -poem from prapachaksahri

poem from my prapacnhakshari -anthology of poetry

aarogadi -kavita-published in sahiti of Andrhabhoomi daily

ఆరోగదిని తెరవొద్దు
దేశానికి.. అరిష్టం.
ఆరోపణలు చెయ్యొద్దు
ఆరోగ్యానికి.. నష్టం.
దరిద్రమొక దావానలం..
దాన్నలా.. తగలడనీ.
ధనమంతా దైవాధీనం
అదలా.. దాగుండనీ.
గనులు తవ్వితే ఏముంటుంది?
ఘనుల గదులు తవ్విచూడు
నవ్వుతూంటుంది.. ధనలక్ష్మి.
లాకర్లో ఇరుక్కుంటె లోకం
ఇంకెలా తీరుతుంది శోకం
పార్టీలను నడిపించే ‘‘పార్టీ’’ఏదో
దాచేసిందట..
చూపుడు వేలి చుక్క సూట్‌కేస్‌లో.
మందుపాతర లోపలి శక్తీ ‘మందే’నట.
సారా కాంట్రాక్టర్ స్పాన్సరింగ్‌లో
సాగుతుంది.. స్వామీజీ ప్రవచనం.
చర్లపల్లి జైలులో సాగుతూంటే అసెంబ్లీ
తీహార్‌లో పాసవుతుందేమో.. తీర్మానం.
లోకపాలకుల లోపలి గుండెల్లో
అదిగదిగో ఊగుతోంది కీలక లోలకం
న్యాయదేవతకి నేత్రదానం..
చేసొద్దాం.. పద.
అన్నాహజారే.. ఆపకు సత్యాగ్రహం
నల్లకోటు మీద తెల్లటోపీ వాలకముందే.
ఆకతాయెవడో.. ఆరోగది తెరిచేస్తాడట
అపరిష్టం.. ఆగుతుందా.. సాగుతుందా..
స్విస్ బ్యాంకు ముందు చిలక జాతకంలో..
అడగండీ ప్రశ్న- అర్జంటుగా.

poem on amma

Hamsini@andhraheadlines.com award for poem

Andhra jyothi writes

Online interaction with SriK.Kasturi rangan - coordinated at school

addressing a meeting in city during a book week celebrations

In merupu column of Andhra bhoomi

eenadu writes

paper clipping from eenadu

participating in an advocacy programme for parents organized by V techno school

My poem navuu translated in to English by Sri.R.Sharama, published in Indian literature

Release of animated Maha prasthanam by Sri B.Satyanarayana, VC, andhra university

creating animated maha prasthanam for children